Vandaag geen strategie. Geen frameworks. Vandaag gaat het over mijn brein. Mijn ADHD-kop.
Ik heb lang getwijfeld of ik dit zou doen. Maar als ADHD het operating system is van hoe ik denk, werk en onderneem; dan kan ik er niet omheen.
In deze episode:
Waarom ADHD geen superpower is. En ook geen stoornis. Het is een gegeven, en het is jouw job om ermee om te gaan.
Het Formule 1-brein: keihard gas geven, maar met fietsremmen proberen te stoppen. Spoiler: dat werkt niet.
Waarom je ook gewoon een fucking kamerplant bent. Slaap, beweging, voeding — 80% van je functioneren zit daar.
Mijn tocht met medicatie: van Rilatine die mijn spark uitzette tot lisdexamfetamine die mijn dag teruggaf.
De kernreactor in je hoofd: waarom emotieregulatie de controlestaaf is die je nodig hebt.
Ook: waarom “ik ben een nachtmens” waarschijnlijk bullshit is. En waarom je slechtste dagen eigenlijk je pitstops zijn.
Links:
